Monday, October 31, 2011

The Last Journey..

ayah..
terima kasih sebab menyayangi angah selama ni.
angah mintak maaf sebab angah selalu abaikan ayah.
kesian ayah..
selalu menangis sebab anak2 ayah ni..
angah harap ayah maafkan angah ye..

dulu kalau ayah marah angah,angah selalu melawan ayah.
angah jahat kan,ayah?
tapi lepas ayah marah angah,mesti ayah pujuk angah balik.
ayah peluk angah..
:')

ayah..
terima kasih sebab besarkan angah selama ni.
ayah selalu pesan jangan lupakan orang tua angah.
tak ayah..
angah takkan lupakan asal usul angah.
kalau bukan sebab mak dengan ayah,
angah takde atas muka bumi ni kan?

ayah..
walaupun angah cuma jaga ayah sekejap je tapi tu tak memadai apa yang ayah dah lakukan untuk angah.
cuma Tuhan je yang boleh balas kebaikan ayah pada kami semua.
terima kasih ayah..

ayah..
angah bersyukur sebab angah diberi seorang ayah yang pemaaf,penyayang.
takde siapa dapat ganti tempat ayah dalam hati angah.
angah sayang ayah tau..
selama ni,ayah tak pernah mengadu pa pe pada angah.
ayah selalu cakap "ayah ok nak.."
kesian ayah..
penderitaan ayah,cuma ayah je yang tau.

ayah..
semoga ayah berbahagia di sana.
angah di sini mendoakan yang terbaik untuk ayah.
semoga ayah ditempatkan di tempat orang2 yang beriman.

so long and good night ayah..
al fatihah..

Thursday, October 27, 2011

Menangis..

ahhh...
aku tak boleh tahan la airmata ni.
sekuat mana pun aku nak tahan airmata ni tapi malam ni,aku nangis jugak.
aku pun tak tau la pe perasaan aku.
tapi bila aku teringat ayah,perlaha2 airmata aku jatuh tanpa aku sedar.

ya..
mungkin aku tak patut sedih/menangis sebab itu takkan mengubah keadaan tapi apa yang aku boleh buat?
kalau boleh,aku nak ayah berjalan semula,senyum kat aku,peluk..
aku tak nak ayah macam tu selamanya.
aku tak sampai hati tengok ayah macam sekarang.
terbaring..
lemah..
tak berdaya..
*lap airmata*

aku tak tau mana nak cari kekuatan untuk diri aku.
mak sendiri pun cakap
"satu hari nanti,mak pun kena tinggalkan angah tau.angah kena terima ketentuan Tuhan.
jangan ikut perasaan sangat"

takkkk..aku tak ikut perasaan.
aku cuma mengikut naluri hati aku.
ya..aku tak nak kehilangan mak dengan ayah.
biar aku pergi sebelum mereka supaya aku tak lalui perit kehilangan dorang satu hari nanti.

bukan mudah..
memang bercakap/menaip sms penguat semangat tu mudah tapi bagi orang yang melaluinya?
perit..sangat perit sampai sepatah perkataan pun tak mampu luahkan.

memang aku hipokrit.
aku gelak,aku happy-kan diri sebab aku tak nak orang nampak aku sentiasa sedih,murung fikirkan ayah aku tapi aku ni cuma manusia biasa..
sampai bila aku mampu nak tipu diri.
akhirnya...
aku menangis jugak

diri aku yang sebenar tak mampu nak menjadi lebih hipokrit dari diri aku yang kedua.
nak lihat diri sebenar aku?
tunggu aku menangis.
itu la aku.
mungkin bagi orang yang tak kenal aku dengan rapat akan ingat aku seorang yang kasar tapi semua tu nak tutup kelemahan diri je.

otak aku serabut.
aku tak tau apa yang aku nak cakap sebenarnya.
tapi dalam kekalutan fikiran aku
aku cuma ingat satu benda

aku sayangkan emak dan ayah..

termasuk semua yang sayangkan aku :'')
aku tak nak sesiapa tinggalkan aku.

aku tak nak!
aku tak nak!
aku tak nak!
aku tak nak!

Tuesday, October 25, 2011

Good Or Bad?

for a moment,aku rasa happy sebab ayah dah keluar dari hospital tapi yang jadi unhappy bila aku tau yang aku masih unconscious + confused.
apa punya management pun aku tak faham.
alasan dorang discaj kan awal sebab takut kena jangkitan paru-paru kalau duduk lama2 dalam wad.

woi.kalau nak cakap pasal infection,tu salah korang la sebab takde Infection Control.
aku perhatikan je korang buat kerja.
aku pun one of medical staff la.
dah la korang biarkan je pesakit terlantar tak berjaga.ok.aku pun nurse.aku faham korang sibuk cuma sekurang2 nya kenapa tidak korang tengok pesakit tu.mana la tau dia berak ke.kalau yang ada penjga,takpe la.

dah la.
malas aku nak cakap panjang.
hal ayah aku pun tak setel lagi.
benda simple jadi susah.aku tak faham la.
haih..
aku tak boleh la.otak aku ni mula nak fikir bebukan.

dah sue,dah..
biar je.ko fikir cara terbaik untuk ayah ko.
sebagai anak,ko buat apa yang terbaik untuk ayah.
jangan sia-siakan waktu yang ada.

agaknya macam mana la keadaan ayah sekarang ni.
aku risaukan dia.
entah makan ke tak.

risau risau..

Monday, October 24, 2011

Who Knew..

hari ni mendung je.
banyak sangat benda yang berlaku dalam masa seminggu ni.
semua benda berlalu dengan cepat.
aku pun tergamam.
rasa macam..entah la.aku pun tak tahu macam mana nak terangkan.

aku rasa lemah lutut lepas apa yang berlaku hari ni.
takziah buat kak Letchumi sekeluarga.
kita yang hidup,perlu teruskan hidup.
cuma doa kita je yang mengiringi mereka dekat sana.

masa2 ni la aku rasa nak peluk ayah kuat2.
aku nak beritahu dia yang aku sayang dia sangat2.
aku takut..aku takut tak sempat.
*lap airmata*

dalam keadaan ayah macam ni,kenapa ada yang masih nak pentingkan diri sendiri?
tolong la..
jangan fikirkan kehendak sendiri.
aku tak nak duit.ya,aku memang susah sekarang ni tapi sekurang2 nya aku ada sokongan.
sampai bila nak biar benda ni?
aku tak nak ayah terlantar macam tu selamanya.
aku nak dia berjalan.aku nak bawak dia jalan2,naik kereta aku.
biar la kereta buruk.aku tak peduli.

tolong la..
aku merayu,janganla pentingkan diri sendiri.
aku dah tak tahan.
mentally aku dah breakdown.
tolong la..

Sunday, October 23, 2011

I Wish You Were Here,Ayah..


pagi ni saja belek2 album lama.
tengok gambar satu family.dari zaman aku sekolah sampai aku dah besar.
bila aku tengok balik,rindu zaman tu.
rasa macam nak balik je semula tapi satu benda aku tak nak,kehodohan zaman tu haha!

suka tengok ayah gelak2,happy2.
dulu masa ayah sihat,aku tak nak hargai semua tu.
yang aku tau,aku jarang telefon ayah sampai ayah pernah cakap
"nak tunggu ayah mati,baru nak call ayah ye.."
:'(

bak kata orang,menyesal sekarang memang tak guna.
apa yang aku boleh buat sekarang ni,jaga ayah baik2.
yang penting,dia buka mata macam sebelum ni and boleh berjalan walaupun dengan bantuan.

haaa..
tekanan darah ayah dah turun.
131/85 mmhg.
ok la tu.hopefully,tekanan darah ayah dah mula stabil.

*monolog hati*
ayah,kuat semangat tau
jangan fikir sangat.semua orang tunggu ayah.

sayang ayah sangat2.
bertrillion-trillion lemon
:'')

*peluk kuat2*


Saturday, October 22, 2011

bila kelemahan jadi kekuatan..


aku dah tak nak menangis.
untuk semalam dengan hari ni,aku dah berjaya tak menitiskan airmata.
yayy!
*senyum dalam hati*

aku nak kuat untuk ayah.
aku tau,walaupun ayah tak berapa sedar,dia tetap dengar apa yang berlaku sekeliling dia.
aku tak nak dia lemah semangat.
aku nak ayah tau yang kami semua perlukan dia.
aku nak tengok ayah berjalan sendiri,nak bawak ayah naik kereta buruk aku tu pergi jejalan.

ayah tak tau aku dah beli kereta.
ingat nak buat suprise.tak sempat nak suprise,jadi macam ni pulak.
tapi takpe,aku tak give up sebab aku yakin,ayah boleh pulih.

sekarang,ayah tengah nyenyak tidur.
penat sangat agaknya.
yela..pagi,petang asyik kena golek je sebab tukar pampers hehe!
mintak ampun hehe!

*monolog hati*

ayah,cepat bangun tau.angah tak nak ayah macam ni selamanya.angah tau ayah kuat semangat.lagi kuat dari sesiapa dalam dunia ni.
kalau ayah dah sedar,angah nak beritahu ayah yang angah sayang ayah sangat2.angah janji angah tak nak buat ayah sedih lagi.angah tak nak lebihkan sesiapa.angah nak sayang mak,ayah,ibu,atok,along and semua yang bagi semangat,yang bantu angah selama ni.
angah mintak maaf ayah..
angah mintak maaf..

Minggu Pertama Bila Ayah Dah Sedar..

actually bukan sedar betul2 but better than the first masuk sini.
what a relief..
*hembus nafas lega*

malam tadi adik teman aku.ada la jugak geng nak berborak tapi baru pukul 2,masing2 dah lentok.
siap kongsi2 bantal.
kesian adik..sakit tengkuk.tapi ni la yang orang panggil 'pengorbanan' or 'sacrifice' untuk
orang tua kita.
bila lagi nak buat kalau bukan masa dia tengah sakit macam ni.

malam tadi,ayah macam sombong.
ecehhh..
kemain sombong ye
*tarik hidung ayah*
hehe!

pagi ni maybe dah terang,dah nampak muka aku yang gelap,baru ayah pegang tangan,tarik suruh peluk pastu dia cium pipi
weeeeee~~
*berbunga-bunga hati*

macam biasa,pagi2 lap ayah,mandi kan dia.actually,bukan mandi betul.mandi lap tapi siap basahkan badan dengan sabun.kalau ada rambut,memang dah syampu,sental2 hehe!
baru la nampak ayah selesa.kalau tak,rengsa je.tak nak duduk diam.

pastu dah siap2 semua,ada SEKOR doktor ni tanya aku dah bagi susu ke belum.
aku cakap 'on the way'.yela..mau tak on the way,nak cuci syringe,cawan semua.
boleh pulak dia sound
"bagi cepat sikit boleh x? tekanan darah dia tinggi"

*monolog hati*
wei gila.ko nak suruh bapak aku tonggang macam mana? macam la bagi cepat2,on the spot tekanan darah tu boleh turun.please use ur bloody brain la!
gua bengang betul la.dah la lu cucuk badan bapak gua macam perut lembu,bak kata adik gua.
tak cakap sorry ke,apa ke.

seriously aku cakap,doktor sekarang buat kerja macam robot.tak fikir perasaan orang lain.janji dia dapat apa yang dia nak.
please la..jaga la perasaan pesakit.walaupun dia separuh sedar,tak bermakna dia tak tahu apa yang berlaku tau?

dah la.
aku naik meluat tengok muka doktor tu.
bukan nak kata tak nak hormat doktor especially HO (House Officer)tu tak pandai tapi tolong la,buat kerja jangan macam robot.
fikir sikit perasaan orang.
apa yang ko rasa kalau benda ni berlaku dekat mak bapak ko? mesti perasaan ko bercampur.marah,geram.
so,do i.
aku rasa macam tu.
aku tak nak ayah aku ni jadi medium untuk ko complete kan kerja ko tanpa fikir perasaan dia.

PLEASE DO SHOW SOME RESPECT!